نظير اين اساتيد و شاگردان در تاريخ سير و سلوك به وفور يافت مىشوند و در بسيارى از موارد ، سير شاگرد از منزلى به منزل ديگر و عروج وى به مقامات عاليه با كمك استاد صورت گرفته است . ولى مهم اين است كه استفادهء خصوصى از محضر استاد اخلاق ، در زمان مناسب و با رعايت شرايط ، صورت پذيرفته است . تقيّد به ظواهر شرع در سير و سلوك تذكّر اين نكته نيز به جا است كه از ابتداى سير و سلوك تا آخرين مرحلهء آن ، ملازمت سالك با احكام شرع مقدّس ، الزامى و واجب است . و عدم تبعيّت از احكام شرعى ، حتّى به اندازهء سر سوزنى براى سالك - در هر مرحله و مرتبه‌اى كه باشد - مجاز نيست . هيچ سالكى نمىتواند ادعا كند كه در مرتبه‌اى والاتر از پيامبر اكرم ( ص ) يا ائمهء طاهرين ( عليهم السلام ) قرار دارد ؛ آن ذوات نورانى ، تا آخرين لحظهء حيات شريف خود ، مقيّد به انجام واجبات و ترك محرّمات و مكروهات بوده‌اند و نسبت به عباداتى نظير نماز ، اهتمام جدّى مىورزيده‌اند . بنابراين سالك بايد خداوند تعالى را معلّم اخلاق خويش قرار دهد و با پيروى از حضرات معصومين ( عليهم السلام ) ، از تقدّس عمل به احكام شرعى در سلوك معنوى خود بهره گيرد . اعراض از نماز و ياد خداوند ، علاوه بر آنكه سالك را از مدار سير و سلوك خارج مىسازد ، در دنيا يك زندگى همراه با عسرت و بدبختى نصيب او مىكند و در آخرت نيز موجب مىشود چنين كسى كور وارد صف محشر شود . وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْري فَإِنَّ لَهُ مَعيشَةً ضَنْكاً وَ نَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَعْمي « 1 » بنابراين اگر كسى ادعاى سير و سلوك داشته باشد ، بايد ديد نسبت به نماز و ساير

--> ( 1 ) . طه / 124